وقف میراث جاویدان

امامزاده سلیمان در شهرستان گناوه، بخش مرکزی، بندر گناوه، محله تل امامزاده و کنار بلوار امام حسین علیه السلام واقع شده است. ارتفاع آن از سطح دریا ۳ متر است و روی طول جغرافیایی ۵۰ درجه و ۳۱ دقیقه و عرض جغرافیایی ۲۹ درجه و ۳۴ دقیقه قرار دارد. فاصله بنا تا مرکز استان ۱۶۰ کیلومتر است و در شمال غربی آن جای دارد.
بنای زیارتگاه، به صورت مکعب مستطیل و از جنس سنگ و ساروج است. ورودی آن در سمت غرب واقع شده و در ضلع شمالی آن، روزنه هایی به شکل مربع مستطیل جهت نور و روشنایی تعبیه شده است. داخل حیاط، پلکانی قرار دارد که به پای قاعده استوانه ای شکل گنبد منتهی می شود. گنبد، از نوع رک پله ای است. در پایین، یک قاعده مدور به شعاع دو متر ، و روی آن پنج طبقه پلکان به ارتفاع 4.75 متر قرار دارد. مرتبه های پلکانی گنبد به تناسب و ترتیب از سطح قاعده رو به سروک به تدریج از ارتفاع آنها کاسته می شود. این کاهش، نامحسوس است و ارتفاع پله آخر، 1.35 متر است.

این بقعه زیبا و دیدنی که گنبدش هر بیننده ای را مسحور خود می کند، قبلا در محدوده شهر نجیرم از شهرهای آباد و پر رونق خلیج همیشه فارس ایران قرار داشته و در حال حاضر، در شهرستان دشتی، بخش کاکی، دهستان کبکان و حدود ۳۰۰ متری غرب روستای زیارت ساحلی قرار دارد. فاصله آن تا خورموج مرکز دشتی ۷۰ کیلومتر است و روی طول جغرافیایی ۵۱ درجه و ۲۲ دقیقه، عرض جغرافیایی ۲۸ درجه و ۱۰ دقیقه و در ارتفاع ۱۶ متری از سطح دریا واقع است.
 بر اساس گفته برخی از مطلعان، اصل این بنا متعلق به دوره ایلخانی ( ۶۵۱ - ۷۵۶ ) است و در دوره های بعد، تعمیراتی در آن صورت گرفته است. تاریخ برخی از این تعمیرات، بر دیوار بنا نصب است که آخرین آن مربوط به تاریخ 1378/18/2 است. بر اساس این تاریخ، به همت خادم بقعه - آقای ناصر نوری بن مرحوم مسلم - و مساعدت حجة الاسلام آقای سید علی اکبر رکنی حسینی و اهالی خیر روستای زیارت، کف حرم و شبستان بقعه، سنگ فرش شده است.

کتابخانه وقف

همه جوامع حتی در دورترین مناطق دنیا به گونه‌ای سنت وقف را برپای می‌دارند.
واژه وقف در قرآن کریم، نیامده و شاید در شهر مکه و مدینه در آن عصر به شکل گسترده، این واژه رایج نبوده و پس از قدرت یافتن و توسعه مالی مسلمانان گرایش به وقف رونق گرفته است.
در سیره امیرمؤمنان (علیه السلام) اهتمام به وقف زیاد نقل شده است

عشاق دلباخته، دلباختگان جگرسوخته و مقيمان فراسوي زمان‏اند، كه در انتهاي صميميت، مأوا دارند؛ از كژي‏ها بيزارند و جز بذر نيكويي نمي‏كارند:
«تَعاوَنُوا عَلَي الْبِرِّ وَ التَّقْوي ...».1
نيكوكاران چون سروهاي سرافراز ايستاده‏اند بر قله‏هاي عشق و ايمان، و مرگ در ديده‏هاشان پيوستن به پروردگار مهربان و تولدي ناگهان است؛ چه آن كه ميراثي جاودان اندوخته و تنها به «باقيات صالحات»2 چشم دوخته ‏اند؛ چنان كه نخستين واقفان و واپسين پيامبران صلي ‏الله ‏عليه و‏ آله آنان را ستود و فرمود: «رشته عمل آدمي با مرگ، قطع مي‏شود، جز از: صدقه ماندگار، دانشي سودمند براي آفريدگان آفريدگار، و فرزند نيكوكار...».3
و نيكوكاران و واقفان ـ كه خود بر «اسوه حسنه» تأسّي كرده ‏اند ـ چه بسيار نيكي‏ ها پديد آورده ‏اند. جان و دل خويش از غبار گناهان پيراسته و روح و روان‏ شان به گوهر محبت آراسته‏ اند. آرامش روحي، ديگر دوستي، الفت مردمان و... همه و همه در پرتو «وقف» هرگز به ركود نمي‏ گرايند. ديوارهاي فاصله مي ‏شكنند، استعدادها مي ‏شكفند، هنرهاي گونه‏ گون پيدايي مي ‏گيرند و نشانه‏ هاي مانايي، از مساجد تا بازارهاي وقفي، آشكار مي‏شوند.
دانش و هنر مي‏ بالند و انسان، ماندگاري خويش را در آيينه ابديت، ترسيم مي‏كند. آري، آميزه‏اي از عبادت و ادراك معقولات، پيوندي ميان نيكي و گرايش به جاودانگي و... مگر زندگي، جز اين است؟

1. مائده: 2.
2. كهف: 46: «وَالباقِياتُ الصّالِحاتُ خَيرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلاً».
3. برگرفته از: ميزان الحكمه، ح 14287.

این بقعه، در ۵ کیلومتری روستای حناشور، میان ارتفاعات جنوبی روستا و بر کرانه شمالی رود خانه ای فصلی و در حاشیه دیوارهای خدا آفرین - بومیان به آن «کمر» گویند . قرار دارد. روستای حناشور، در شهرستان دشتی، بخش شنبه و طسوج، دهستان طسوج واقع است و بر روی طول جغرافیایی ۵۱ درجه و 55 دقیقه و عرض جغرافیایی ۲۸ درجه و 25 دقیقه و ارتفاع 430 سانتی متری از سطح دریا واقع شده و فاصله اش تا خورموج - مرکز دشتی - ۷۵ کیلومتر است.
 بقعه فعلی که آخرین بار در سال 1340 خورشیدی تجدید بنا شده، اتاقی است از سنگ وگل به ابعاد 500 در 430 سانتی متر؛ دیوارش از بیرون بدون پوشش و از داخل اندود گچ دارد. عرض درب ورودی آن، ۹۰ سانتی متر است و در سمت غرب قرار دارد. سقف آن فرو ریخته، کفش خاکی است و فرش ندارد. وسط اتاق، قبری هم سطح زمین با ابعاد 150 در 100 قرار گرفته که رویش پارچه ای سبز کشید شده است.